مدیران سینمایی تعریف مشخصی از دفاع مقدس ندارند

اینجا

                        یه زن گاهی می تونه مرد باشه!

آغاز اکران «چک» در سینماهای کشور

 اکران فیلم سینمایی «چک» در چهل سینمای تهران و شهرستانها آغاز شد. آفریقا، آزادی، پارس، اریکه ایرانیان، پردیس ملت، راگا، زندگی، کیان، شکوفه، ماندانا، جوان، ایران، کارون، تماشا، فلسطین، پایتخت، مرکزی، قلهک، اشراق، حافظ، جی، پیوند، موزه سینما و در شهرستان‌ها اصفهان، شیراز، رشت، اراک، قزوین، یزد، کرج، اسلامشهر و کرمان سینماهای نمایش دهنده فیلم «چک» هستند.

 عوامل دست اندرکار ساخت این فیلم عبارتند از:

تهیه کننده و کارگردان: کاظم راستگفتار /

نويسنده فیلمنامه: كاظم راست‌گفتار - جمشید خاوری/

مديرفيلمبرداري: هاشم عطار/ مدير صدابرداري: آرش برومند/  طراح گريم: بابك اسكندري/طراح صحنه : پيام حسين‌سوري/ طراح لباس: ميترا پيشوازاده/

 تدوين: مهدي حسيني‌وند/ طراحي و تركيب صدا: حسين ابوالصدق/ مدیر تولید: مجتبی متولی /جانشین تولید: علی کاظمی / مدیر تدارکات: محمد علی حاجتی/ دستيار اول كارگردان و برنامه ريز: محمد جواد رجب‌زاده/

دستیاران کارگردان: محمدرضا زاهدیان، جمشید خاوری و رامتین راستگفتار/

 دستيار اول فيلمبردار: فرخ طالشاني/ دستیار تهیه کننده و مدیر امور مالی: مینا پیشوازاده / عكاسان: وحيد شاهوند ، رضا غلامی/ منشی صحنه: فاطمه فاضلی/

 بازیگران: فرهاد آئيش، همايون ارشادي، مژگان بيات، شاهرخ استخري، حسن شكوهي، مريم سعادت، نفيسه روشن، شایان علیمراد زاده و جمشید مشایخی، با حضور افتخاری: عباس محبوب، مرتضی ضرابی، علی کاظمی، محمدرضا رهبری، سپند امیر سلیمانی و فرخ نعمتي/

 لیست سانس های سینماهای نمایش دهنده ی فیلم «چک» را  اینجا  ببینید.

عکسهای پشت صحنه فیلم «چک» را اینجا ببینید.

تیزر سی ثانیه ای فیلم «چک» را اینجا دانلود کنید.

قسمتهایی از فیلم «چک» را اینجا دانلود کنید و ببینید.

پ.ن: هفته ی آینده متن یکی از سکانسهای منتخب فیلم ـ که خودم نوشته ام ـ را اینجا می گذارم.

ـمی خـواهـد زنــدهـ  ـبمانــدـ!

1

هفته قبل که خبر بیماری ایرج قادری منعکس شد مثل اکثر موقع ها که اول تیتری به ذهنم می رسد و بعد می نشینم برایش مطلبی می نویسم این تیتر را انتخاب کردم که «می خواهد زنده بماند» اما وقت نشد بنویسم تا این که این هنرمند فوت کرد و تیتر مذکور هم سوخت. (نگویید می شد تغییرش داد به «می خواست زنده بماند» که اصلا قشنگ نیست) خداوند شر این سرطان را از سر آدمیزاد کم کند.

2

این روزها دولت دارد سیاست های خودش را به فیلمنامه نویسان دیکته می کند که چه بنویسند و نتیجه اش شده این که آقای ایکس که تا دیروز فیلمفارسی ساز بود امروز درباره حماسه ی غزه فیلم می سازد! حالا لبنان و فلسطین و سوریه کم بودند که آقایان رفته اند سراغ بیداری اسلامی و بحرین را هم می خواهند مستفیذ کنند! با میلیاردها تومان پول بیت المال، فیلمی سفارشی می سازند که نه تماشاگر دارد نه به لعنت ابلیس می ارزد.

3

در مانیتورهای داخل واگن های مترو اخیرا تصاویری یخش می کنند از بازسازی عتبات عالیات . این که ایران می رود در کشور دوست و برادر یعنی عراق ؛ پول خرج می کند و سازندگی می کند خیلی خوب است. اصلا هم کاری نداریم که همین عراق یک روزی دشمن ما بود و علاوه بر کشتن صدها هزار ایرانی، میلیاردها دلار در جنگ به ما خسارت زد اما خدا وکیلی ببینید چند هزار امامزاده ی متروکه و مخروبه در کشور داریم که نیاز مند بازسازی هستند.

آقایان عزیز، شما که هر سال از تعداد بیشتری امامزاده رونمایی می کنید و حتی در دورافتاده تری روستاها هم یک امامزاده علم کرده اید(!) خب بروید اول اینها را بسازید . چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است  حرام.

4

بعضی ها هستند که اسم و فامیل شان فراوانی زیادی در ایران و دنیا دارد. بعضی ها کم کمتر. و این گوگل ـ که خدا پدر مخترعش را رحمت کند ـ در این زمینه خیلی کمک می کند که بدانی چند نفر اسم و رسم تو را دارند. راستش را بخواهید تا همین یکسال پیش گوگل با سرچ «جمشید خاوری» فقط من را معرفی می کرد اما جدیدا یکی از شهدای اهواز را هم پیشنهاد می دهد (در سایت عاشورائیان) . یکبار هم اسمم را در سایت مرده های بهشت زهرا سرچ کردم که یک نفر پیدا شد!! (سال52فوت کرده بود) خداوند هر دو را رحمت کند. آرزو می کنم تنها جمشید خاوری زنده ی دنیا نباشم و کسان دیگری باشند که این اسم و رسم عزیز(!) را تا آخر دنیا حفظ نمایند.آمین!

5

دوستی می گفت این روزها پرسپولیس، خط دفاعی خوبی ندارد. گفتم کجای کاری برادر؟ پرسپولیس، این روزها هیچی ندارد! فقط یک علی کریمی دارد. یک حقیقی هم داشت که خوب بودنش بخاطر شاگردی عابدزاده بود که نگذاشتند بماند. پرسپولیس این روزها هیچی ندارد...

6

این اسباب کشی هم فرایند بسیار پیچیده و خسته کننده ای است. سر و کله زدن با کارگران زحمتکش و پرزور (که می توانند یک یخچال را یک نفره از چهل تا پله بالا و پایین کنند!) هم حکایت مفصلیست که بعدا درباره اش می نویسم.

7

بعضی ها را حتی اگر «شیفت+دلیت» شان هم بکنی؛ از خاطر ادم پاک نمی شوند ... لامصب!

از بی کسی و احساسی که دارم....

نمی ـدا ـنم چـه حـ ـکـا یـ ـتی ـست...

اما ـمی گـو یـ ـنـد در 33 سـ ـا لـگـی اتـفا ق ـمی افـتـ ـد !

قصه ی ازدواج ما

دوستی با خواندن پروفایل وبلاگ، کنجکاو شده بود بداند عبارت «پرخرج ترین کلیپ ساخته شده در شیراز»  که برای کلیپ «قصه ازدواج» نوشته ام جریانش چیست؟

 توضیح دادم ولی اصرار داشت که ببیند. ما هم پارسال قول دادیم که فایلش را آپلود کنیم و اینجا بگذاریم تا ملت ببینند و حالش را ببرند! گرچه  یکماه به تاخیر افتاد اما بالاخره این تصمیم، عملی شد و آنرا برای دانلود گذاشتم (هر چند اعتقاد دارم این کلیپ را باید با کیفیت خوب و درصفحه ی بزرگ تلویزیون دید نه با کیفیت ضعیف، روی موبایل!)

مهمترین دلیلی که باعث شده به این اثر، علاقه ی ویژه ای داشته باشم این است که در تمامی مراحل تولید (از ترانه سرایی، نظارت بر تنظیم و ضبط در استودیو، تصویر برداری،طراحی سکانسهای کمدی فیلمنامه، نور، گریم، صحنه و لباس، تدوین، طراحی جلوه های ویژه که همگی به کارگردانی ختم می شود) حضور داشتم. پرخرج بودنش را هم می توانید از تعداد هنرورها، تعداد لوکیشن ها و بالاخره پروداکشنی که فراتر از یک کلیپ معمولی (وشهرستانی!) است دریابید. درباره سکانسهای عروسی هم لازم است توضیح بدهم که ما نرفته ایم در یک عروسی واقعی-چند پلان برای فیلم خودمان ضبط کنیم بلکه با اجاره ی باغ و تهیه سفره عقد و لباس و ماشین عروس- خودمان یک مراسم واقعی را بازسازی کرده ایم.... خلاصه اینکه در مجموع (از پیش تولید تا تدوین نهایی) حدود شش ماه درگیر تولید این کار بودیم و همه ی بچه ها واقعا زحمت کشیدند تا یک اثر ماندگار و قابل دفاع ساخته شود .  هنگام پخش از شبکه های ماهواره ای هم با استقبال زیادی مواجه شد.

                                          کلیپ «قصه ازدواج» را اینجا دانلود کنید

تکون بده تا بیدار بشه!!

اینقدر تبلیغات در این مملکت بی در و پیکر شده که هر شرکتی از هر کلمه و عبارتی که دلش خواست برای درج روی محصولاتش استفاده می کند و ظاهرا نظارتی هم نیست!

این هم نمونه ای از یک جمله ی تبلیغاتی رکیک و ناشایست بر روی بطری آب پرتقال

اینجا را کلیلک کنید

عـیـدـی ـکه ـدوـســت داـشـتـمـ ...

بچه که بودم عید نوروز را خیلی بیشتر از حالا دوست داشتم. عید با بوی گل و سبزه و ـ البته مهر و محبت ـ به خانه ها می آمد. ساده و بی ریا. بدون تجملات. زندگی خیلی راحت تر جریان داشت. اصلا زنده بودن را از روییدن و سبز شدن گندم، احساس می کردیم. از چرخش ماهی قرمز توی تنگ. عقلمان همین اندازه قد می داد. دل خوشی مان خرید کفش و لباس، نوشتن تمام تکالیف پیک نوروزی در یک روز، تماشای برنامه های تلویزیون، پهن کردن سفره هفت سین، مهمونی رفتن و علی الخصوص عیدی گرفتن بود!

بچه که بودم آغاز سال نو را خیلی بیشتر از حالا دوست داشتم. اما حالا فکر می کنم عید واقعی از آن کسی است که آخرِ سال را جشن بگیرد نه اولِ سال را!

عزیزانِ خود را نوازش کنید!

خیلی کم پیش می آید که مطلبی غیر از نوشته های خودم اینجا بگذارم مگر اینکه خیلی جالب باشد. مثل این ایمیل که دوستی فرستاد و دیدم چقدر آموزنده و خوب و سازنده(!) است.

دیدی که چگونه اصغر، اسکار گرفت؟!

فیلم «چک» را در اولین سانس اکرانش در جشنواره ی امسال دیدم. حرفهایم باشد برای بعد. در اینجا نظرات مثبت و منفی سایر دوستان را بخوانید!

نقد مثبت-1

نقد مثبت2

نقد مثبت-3

نقد منفی در حد سونامی!

رتبه دوم بهترین فیلم در جشنواره فجر در اصفهان

رتبه چهارم به انتخاب سایت سینما تیکت

پرونده ای برای سی امین جشنواره فیلم فجر

ده ها نکته ی حاشیه ای از فیلمهای مطرح امسال

کلیک کنید

کدام بازیگران، امسال کارگردان شده اند؟

وقتی جوان ها کولاک می کنند!

رکورد داران جشنواره ...

ستایش سینما با زبانی جهانی

نگاهی به فیلم «گلچهره» ساخته ی وحید موسائیان

در خبرگزاری سینمای ایران

دربارة حرکات بی شرمانة اصغر فرهادی و گلشیفته فراهانی!

چه فیلم هایی اسامی تهرانی دارند؟!

از سعادت آباد تا پل چوبی!

در خبرگزاری سینمای ایران

ملالی نیست جز دوری شما

دو سه سالی می شود که غولهای طنز تلویزیون با این رسانه قهر کرده اند. مهران مدیری بعد از «مرد2هزار چهره» و رضا عطاران بعد از «بزنگاه» پایشان از تلویزیون بریده شد. مدیری قهوه ی تلخش را به پخش خانگی داد و عطاران هم در سینما پرکار شد. به جرات می توان ادعا کرد سیما در سه سال اخیر به جز «ساختمان پزشکان» مجموعه طنز دیگری روی آنتن نفرستاده  که پر مخاطب باشد.

اما تا دلتان بخواهد سریالهایی ـ بصورت هرشبی ـ پخش می شود که ظاهری ملودرام دارند اما پر هستند از اشک و آه و گریه و بدبختی و غم و غصه و این ها! پارسال «فاصله ها» و «جراحت» و «زیر هشت» را دیدیم که سرشار از خشونت و ناامیدی و تلخی بودند. امسال هم نوبت «تاثریا» و «شیدایی» است که تا دلتان بخواهد استرس و فشارهای عصبی و درد و رنج به بینندگان عزیز شان هدیه می کنند.

گویا جام جم نشینان فراموش کرده اند مردمی که پس از یک روز پر مشغله، می خواهند شب را برای تمدد اعصاب و آرامش و احیانا کمی خنده، با تلویزیون خودمان سر کنند دیگر حوصله ی دیدن سریالهای اندوهبار ندارند.

آقایانِ مدیر و مسوول؛ اگر سریال طنز جدیدی ندارید، مردم به تکرار پخش شبهای برره و خانه به دوش هم راضی اند. مهران مدیری و رضا عطارانِ عزیز....کجایید شما؟ ظاهرا ما حالمان خوب است. ملالی نیست جز دوری شما از قاب کوچک تلویزیون!

دنیا شبیه روزگارم نیست!

چرا «اسب» حیوان نجیبی نیست؟!

اینجا را بخوانید

و همچنین «منتقد.آی.آر» پایگاه اختصاصی نقد سینمای ایران